1950’lerde Borneo’nun bazı bölgelerinde sıtma taşıyan sivrisineklerle mücadele amacıyla DDT kullanıldı. İlaçlama sivrisineklerin azaltılmasını hedeflerken, uygulamanın ardından bölgedeki diğer canlıları da etkileyen bir süreç ortaya çıktı.
SITMAYLA MÜCADELE İÇİN DDT KULLANILDI
Sıtmanın yayılmasını azaltmak amacıyla evlerin ve yerleşim alanlarının DDT ile ilaçlanmasına başlandı. Uygulama sivrisinek popülasyonunu hedef aldı ancak kullanılan kimyasal yalnızca sivrisineklerle sınırlı kalmadı. Bölgede yaşayan farklı böcekler ve bu canlılarla beslenen hayvanlar da süreçten etkilendi.
EKOSİSTEMDE NE DEĞİŞTİ?
DDT kullanımının ardından böcekler üzerinden besin zincirinin diğer halkalarına uzanan etkiler görüldü. Bazı böcek türlerinin azalması ve kimyasalın besin zincirinde ilerlemesi, bölgedeki canlılar arasındaki dengeyi etkiledi. Kedilerin sayısındaki azalma da kemirgenlerin çoğalabileceğine yönelik endişeleri artırdı.
KEMİRGENLERİN ARTMASI YENİ BİR SORUN YARATTI
Kedilerin azalmasıyla fare ve diğer kemirgenlerin kontrolsüz biçimde çoğalabileceği değerlendirildi. Kemirgen popülasyonundaki artışın hastalık ve gıda kaynakları açısından yeni sorunlara yol açabileceği endişesi üzerine bölgeye yeniden kedi getirilmesine karar verildi.
KEDİLERİ NEDEN UÇAKTAN İNDİRDİLER?
Karadan ulaşımın güç olduğu uzak yerleşimlere kedilerin taşınması için uçaklardan yararlanıldı. Kediler özel taşıma düzenekleri ve paraşütlerle bölgeye indirildi. Amaç, kemirgen popülasyonunun kontrol altında tutulmasına yardımcı olacak kedi sayısını yeniden artırmaktı.
“OPERATION CAT DROP” OLARAK ANILDI
Borneo’da yaşanan bu süreç daha sonra “Operation Cat Drop” adıyla anılmaya başladı. Sivrisineklerle mücadele amacıyla başlayan ilaçlama, farklı canlı türleri arasındaki ilişkilerin etkilenmesi ve bölgeye uçaklarla kedi taşınmasına kadar uzanan bir sürece dönüştü.
